Πλήρη δικαίωση στον αγώνα ιατρών και νοσηλευτριών...

Ωραίο το κακό πουλί.....

Διαβάστε περισσότερα...

Λάρσα...Λάρσα....σ'είδα κι λαχτάρσα!!!!

• Ποίοι είναι οι αρχικοί χρόνοι του ρήματος 'πάρειμι';

Πάρειμι, Γδύσιμι, Στήσιμι κι Κάνι μι Δικήςςς!



• Πάει ένας Λαρισαίος να αγοράσει ένα αυτοκίνητο. Ο πωλητής:

- Τι θα θέλατε κύριε;

- Ένα αυτουκίνητου.... λέει ο Λαρισαίος

- 4 X 4; ρωτάει ο πωλητής

- Τι να του καν κύριεμ, 3 χ 3 ίνι του γκαράζ μου, που να του βαλ 4 X 4;

- Να πάρετε ένα Almera του προτείνει ο πωλητής

- Ααα κοίταξι να δεις, ιγώ σήμιρα του θέλου, όχι άλλ ? μέρα! λέει ο

Λαρισαίος

• Τέλος πάντων παίρνει ένα αυτοκίνητο ολοκαίνουργιο. Σταματάει στο

περίπτερο να πάρει τσιγάρα και ξεχνάει αναμμένο το φλας. Ένας περαστικός

του λέει:

-Το φλας...

Ο Λαρισαίος γυρνάει: Και βεβαίως το φλάω άνθρωπέ μου, σήμιρα του πήρα!

• Πριν πάει σπίτι, λέει να πάρει κάτι δώρα για την κόρη του, την
γυναίκα

του

και τον γιο του....

Πάει λοιπόν για την κόρη σε ένα μαγαζί με εσώρουχα.

Πωλήτρια: Καλησπέρα, τι θα θέλατε;

- Ένα εσώρουχο για την κόρημ

- Σλιπ; του λέει η πωλήτρια

- Aμα δεν με λειπε θα ρχόμουν κοπέλαμ; της λέει ο Λαρισαίος.

• Πάει μετά να πάρει μια φωτογραφική μηχανή για την γυναίκα του.

Μπαίνει στο διπλανό κατάστημα:

- Καλησπέρα σας, πως μπορώ να σας φανώ χρήσιμη; του λέει η πωλήτρια

- Θέλου μια φουτουγραφική μηχανή!

- Με φλας; τον ρωτάει η πωλήτρια

- Γιατί, άμα σε φλίσου θα μτι δώσεις τζάμπα; λέει ο Λαρισαίος

• Τέλος, πάει να πάρει και μια κολόνια για τον γιο του.. Του λέει ο

πωλητής:

- Τι θα θέλατε κύριε μου;

- Μια κολόνια θα θίλα

- For men; τον ρωτάει ο πωλητής

- Α όχι! Αφόρητη! του λέει ο Λαρισαίος.... ιγού θέλου νατ φορέσου

πρώτους!!





• Πως ζητάμε ρύζι με κοτόπουλο από έναν Λαρισαίο;

- Ένα ΠΛΙ ΜΙ ΡΥΖΙ



• Ήταν μια Λαρισαία. Μια μέρα λοιπόν της λέει η κόρη της:

- Mαμά, θέλω να γίνω σταρ.

Και η Λαρισαία απαντάει:

-Μωρ δεν πα να γένεις και κριθάρ? τι μι νοιάζ...



• Δυο Λαρισαίοι παίζουν το παιχνίδι των ερωτο-απαντήσεων.

-Πες μι, ήνα έλληνα ποδουσφαιριστή που ήπαιζε στην Ελλάδα και τούρα

παίζει στου εξωτερικού;

-Τσάρτας, του απαντά ο άλλος.

-Ούι βλάκα, αυτό ήνι γιοφύρ...

Διαβάστε περισσότερα...

Ο παππούς...

Κάποιος 75χρονος πήγε στο γιατρό του για το ετήσιο τσεκαπ!
περιμένοντας τα αποτελέσματα,
κάνει ο γιατρός τις συνηθισμένες ερωτήσεις!
πως αισθάνεσαι? κάποια ενόχληση, δυσφορία μπλαμπλα......
γιατρέ μου ποτέ δεν αισθάνθηκα πιο ακμαίος!
πριν τρεις μήνες μάλιστα παντρεύτηκα μια 25χρονη, η οποία είναι και έγκυος στο παιδί μου!
τον κοιτάει ο γιατρός για λίγο και του λέει... θα σας πω μια ιστορία,
κάποτε κάποιος αποφάσισε να πάει για κυνήγι!
σηκώθηκε λοιπόν νωρίς το πρωί, έβαλε τις παραλλαγές του,
τις μπότες του και τα λοιπά αξεσουάρ και ξεκίνησε!
αντί να πάρει όμως την καραμπίνα του, πήρε την ομπρέλα!
περπατάει στο δάσος για λίγο και σε ανύποπτο χρόνο
πετάγεται μια αρκούδα από κάτι θάμνους και του επιτίθεται!
τραβάει λοιπόν τύπος την ομπρέλα, την ανοίγει και
μπαμ.......κάτω η αρκούδα νεκρή!
αποκλείεται!!!! (φωνάζει ο 75χρονος) κάποιος άλλος την πυροβόλησε!!!!!!!!
'εεεεετσι μπράβο..........

Διαβάστε περισσότερα...

Γονείς μη!!!

Ήταν μια ιστορία που μου την είπε ο παππούς και που πάντα την θυμάμαι. Θα ήθελα να σας την διηγηθώ αν μου επιτρέπετε..

Ήταν ένα αντρόγυνο, δύο γεροντάκια, σκυφτά απο το βάρος των χρόνων κι απο τους πόνους. Περπατούσαν στο σκοτεινό δρόμο, ανηφορίζοντας πρός την πλατεία.
Χτύπησαν δειλά την πόρτα ενός σπιτιού στην άκρη του χωριού. Εκεί έμενε ένας παπάς εξομολόγος και αυτόν πήγαν να δούν. Τους έμπασε μέσα καλοσωρίζοντάς τους ήρεμα και απλά. Μπήκαν σκουπίζοντας τα πόδια στο χαλάκι έξω απο την πόρτα..

_Πές τε μου, τι μπορώ να κάνω για σας, είπε καλοσυνάτα ο ιερέας.
Μετά απο κάποιο δισταγμό, και μη μπορώντας ο γέροντας να μιλήσει απο το κλάμα, μίλησε η ηλικιωμένη γυναίκα.
_Πάτερ, ήρθαμε γιατί κάναμε μια πολύ μεγάλη αμαρτία, έχουμε τύψεις, δεν το χωράει η ψυχή μας το κακό που κάναμε, είπε με συντριβή η γυναίκα, ενώ δίπλα της ο γέροντας έκλαιγε σιωπηλά όλη την ώρα.

Απόρησε ο παπάς. Συνήθως τις μεγάλες αμαρτίες τις κάνουμε νέοι, τότε που είμαστε ανέμελοι, περίεργοι, γεμάτοι πάθος για ζωή και μικρή πείρα. Δυο άνθρωποι σε τέτοια ηλικία, τι μεγάλη αμαρτία άραγε θα μπορούσαν να κάνουν; Απο τις σκέψεις του τον έβγαλε η γυναίκα, που συνέχισε..

_Κάναμε κάποτε ένα παιδί. Μα δεν μας αξίωσε ο Θεός να το χαρούμε. Μας το πήρε αγέννητο. Προσπαθήσαμε άλλες δύο φορές, τα ίδια, απέβαλα ξανά. Στην τελευταία μας προσπάθεια, μας χάρισε ένα αγόρι, έζησε και ήταν γερό.
Όλη μας η φροντίδα και αγάπη, έπεσε πάνω σ' αυτό το παιδί. Κάναμε τα πάντα μη μας πάθει κακό, στερηθήκαμε τα πάντα να μεγαλώσει, και μετά ξανά πάλι στερήσεις να σπουδάσει. Σπούδασε, έγινε γιατρός, χειρούργος, και πολύ καλός μάλιστα..άρχισε να βγάζει πάρα πολλά χρήματα. Έφυγε απο το φτωχόσπιτό μας το πατρικό, και αγόρασε μια έπαυλη. Εμείς το βλέπαμε και καμαρώναμε, χαιρόμασταν για την προκοπή του και για τα αγαθά που απόκτησε, που δεν ζούσε στην μιζέρια και τη φτώχεια, όπως εμείς όλα μας τα χρόνια. Πηγαίναμε, τον επισκεπτόμασταν, ερχόταν κι εκείνος μας έβλεπε τακτικά..

_Όλα όσα μου λέτε, είναι ωραία και καλά, ποιό είναι το πρόβλημά σας, πέστε μου γιατί δεν βλέπω τον λόγο που κλαίτε με τόσο πόνο τόση ώρα εσείς και ο σύζυγός σας, δεν βλέπω να κάνατε κάτι κακό.

_Πάτερ, όλα ήταν όμορφα, μέχρι που γνώρισε μια κοπέλα πλούσια, αυτές που λένε "της ψηλής κοινωνίας, απο τζάκι". Δεν καταδεχόταν να μπεί στο φτωχικό μας. Και δεν έφτανε αυτό, δεν άφηνε και το παιδί μας να έρχεται. Κάθε φορά που ερχόταν, κατόπιν είχε φασαρίες σαν γυρνούσε στο σπίτι του.
Εμείς κάναμε πίσω, μη θέλοντας να είμαστε η αφορμή να μαλώνουν, δεν το θέλαμε. Αφού αυτήν διάλλεξε, ας τα έχει καλά μαζί της, εμείς έχουμε λέγαμε ο ένας τον άλλο, και τα χρόνια μας λίγα, ας μην γινόμαστε βάρος στα νέα παιδιά.

Κάποτε, ήρθε η γιορτή του, ήταν του Άη Σπυρίδωνα, Σπύρο τον λένε το παιδί μας πάτερ.. και έβαλε ξανά τα κλάματα με αναφυλλητά.
Ο ιερέας άρχισε να διαισθάνεται κάτι πολύ δυσάρεστο στην ατμόσφαιρα, ένοιωσε πως θα ακούσει κάτι το πολύ βαρύ, μα δεν μπορούσε να φανταστεί τι..

Μόλις ηρέμησε κάπως η ηλικιωμένη γυναίκα, συνέχισε.
_Είπαμε με τον πατέρα του, ας πάρουμε λίγα κουλουράκια που έφτιαξα και που τόσο πολύ αγαπούσε, και ας πάμε να τον επισκεφτούμε για λίγη ωρίτσα και να του ευχηθούμε στη γιορτή του. Είχαμε μήνες να τον δούμε βλέπεις, και είπαμε, ευκαιρία είναι, ας πάμε.

Μόλις φτάσαμε, χτυπήσαμε το κουδούνι και περιμέναμε να μας ανοίξουν.
Άνοιξε η γυναίκα του, μα μόλις μας είδε, αντί να πεί έστω και μια καλησπέρα, μας είπε 'περιμένετε μια στιγμή' κλείνοντας μας καταπρόσωπο πάλι την πόρτα.
Δεν το κάναμε θέμα, είπαμε, ας είναι, νέα είναι, άπειρη, σιγά-σιγά ίσως αλάξει.
Μετά απο λίγο άνοιξε πάλι η πόρτα, ήταν ο γιός μας.

_"Μητέρα; πατέρα;" μας είπε, "δεν σας περίμενα.."
Παιδί μου, γονείς σου είμαστε, το παιδί μας γιορτάζει, τι να μας περίμενες; είπαμε να έρθουμε μισή ωρίτσα απλά να σε δούμε και να σου ευχηθούμε. Να, σου έφερα και κουλουράκια που σ' αρέσουνε, και..
Και έκανα να του τα δώσω, έξω εκεί στην πόρτα, μα με σταμάτησε..
_"Ξέρετε, σήμερα έχω κόσμο και περιμένω καλεσμένους, κάποιους συναδέλφους.. ελάτε μια άλλη φορά, αντίο, τα λέμε.." και μας έκλεισε κι εκείνος την πόρτα..

Ο πατέρας του δεν άντεξε, κάθισε στα σκαλιά, και άρχισε να κλαίει, τον πήρε το παράπονο παπά μου.. άνθρωπος είναι, λύγισε..
_Να μην μας βάλει στο σπίτι του; το ίδιο μας το μοναχοπαίδι; τι του κάναμε; γιατί δεν έχουν αξία η μάννα και ο πατέρας που τον ανάθρεψαν τόσα χρόνια, που με στερήσεις τον σπούδασαν, και τώρα μας κλείνει την πόρτα σαν να 'μαστε δυό ξένοι;

Τότε βγήκε πάλι ο γιός μας, που φαίνεται μας άκουσε, και με απότομο τρόπο έπιασε τον γέροντα πατέρα του απο το μπράτσο, σπρώχνοντάς τον βίαια και λέγοντας με υψωμένο τόνο, "πάτε να με ρεζιλέψετε στους καλεσμένους και στην γυναίκα μου και μυξοκλαίτε σαν μωρά στις σκάλες; φύγετε σας παρακαλώ.." και έσπρωχνε τον πατέρα του και μένα να κατέβουμε τις σκάλες.

_Τότε πάτερ μου, έγινε το κακό..
Γύρισε ο πατέρας του, και του είπε με πίκρα και απογοήτευση, "Τα χέρια αυτά, που έφτασαν να σπρώχνουν διώχνοντας πατέρα και μάννα σαν σκυλιά, δεν είναι ευλογημένα. Να ξεραθούνε"..
Το βράδυ εκείνο, ο γιός μας έπαθε κάτι σαν εγκεφαλικό, και τα χέρια του είναι πλέον παράλυτα τελείως.. πάτερ μου, τι έγκλημα κάναμε;
Τότε μόνο κατάλαβε πλέον ο ιερέας το δράμα που περνούσαν, τον πόνο της ψυχής τους, τότε μπόρεσε και ένοιωσε το βάρος του σταυρού που κουβαλούσαν..

..Γονείς, προσέχετε, μην καταριέστε, μόνο να εύχεστε..!

Το διάβασα στο...Μπινελικοδρόμιο

Διαβάστε περισσότερα...

Ψευτοπολιτικάντηδες!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Διαφορά......ανδρα με γυναίκα!

Στην Νέα Υόρκη...

Στη Νέα Υόρκη άνοιξε
ένα καινούργιο κατάστημα, μόνο
για
κυρίες, οι οποίες μπορούν να
πάνε και να διαλέξουν
σύζυγο.

Στην είσοδο
υπάρχει μια πινακίδα με τους
κανόνες
λειτουργίας
του καταστήματος όπου γράφει:



ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ
ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ.


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΞΙ
ΟΡΟΦΟΙ ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ
ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΑΥΞΑΝΕΙ
ΚΑΘΩΣ
ΑΝΕΒΑΙΝΕΤΕ.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ
ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΦΟΥΣ ΑΛΛΑ
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ
ΚΑΤΕΒΕΙΤΕ ΟΡΟΦΟ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ.


Μια κυρία
λοιπόν μπαίνει στο κατάστημα
για να βρει σύζυγο.


Στον πρώτο
όροφο βλέπει μια πόρτα και μια πινακίδα που
έγραφε:
1ος
ΟΡΟΦΟΣ: ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ
> ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.
>
>
> Ωραία, λεει
> η κυρία και προχωράει στο
> δεύτερο όροφο όπου η
> πινακίδα γράφει.
>
>
>
> 2ος ΟΡΟΦΟΣ: ΑΝΤΡΕΣ
> ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΙΜΗ
> ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΑΝΕ
> ΤΑ
> ΠΑΙΔΙΑ.
>
>
> "Μπράβο"
> λεει η κυρία "αλλά θέλω
> περισσότερα"
> και αποφασίζει
> να ανέβει στον τρίτο όροφο.
>
>
> Η πινακίδα του
> τρίτου ορόφου γράφει:
>
>
> 3ος
> ΟΡΟΦΟΣ: ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ
> ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ,
> ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΑ
> ΠΑΙΔΙΑ, ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ
> ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΟΙ.
>
>
> Η κυρία
> ενθουσιάζεται αλλά είναι
> αποφασισμένη να
> συνεχίσει.
> Στον τέταρτο όροφο η πινακίδα
> γράφει:
>
>
> 4ος ΟΡΟΦΟΣ:
> ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ,
> ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΑ
> ΠΑΙΔΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ
> ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΟΙ, ΚΑΙ
> ΒΟΗΘΑΝΕ ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ
> ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ.
>
>
>
> "Χριστέ μου" σκέφτεται
> "πως
> να αντισταθώ" αλλά
> προχωράει
> στον πέμπτο όροφο όπου η
> πινακίδα γράφει:
>
>
> 5ος ΟΡΟΦΟΣ:
> ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΙΜΗ
> ΕΡΓΑΣΙΑ, ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΑ
> ΠΑΙΔΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ
> ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΟΙ,
> ΒΟΗΘΑΝΕ ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ
> ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ, ΚΑΙ
> ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΙ ΣΤΟ
> ΚΡΕΒΑΤΙ.
>
>
> Μπαίνει σε
> πειρασμό να σταματήσει αλλά
> τελικά
> συνεχίζει στον
> έκτο όροφο όπου η πινακίδα
> γράφει:
>
>
> 6ος ΟΡΟΦΟΣ:
> ΕΙΣΤΕ Η ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ Νο: 31456012
> ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ
> ΟΡΟΦΟΥ.
>
> ΔΕΝ
> ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΤΡΕΣ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ
> ΟΡΟΦΟ.
>
> ΑΥΤΟΣ Ο ΟΡΟΦΟΣ
> ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ
> ΟΤΙ
> ΕΙΝΑΙ
> ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΙΑ
> ΓΥΝΑΙΚΑ.
>
>
> ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
> ΠΟΥ ΨΩΝΙΣΑΤΕ ΣΤΟ
> ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ.
>
>
> Στο
> αντίστοιχο κατάστημα
> για άνδρες στην
> απέναντι πλευρά του
> δρόμου οι πινακίδες
> γράφουν:
>
>
> 1ος ΟΡΟΦΟΣ:
> ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ
> Sex.
>
>
> 2ος ΟΡΟΦΟΣ:
> ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ Sex
> ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ
> ΛΕΦΤΑ.
>
>
> Τον 3ο, 4ο, 5ο και 6ο
> όροφο δεν τους επισκέφτηκε

ποτέ κανένας

Διαβάστε περισσότερα...

Τι να του πεις τώρα

Και όμως μας πήγε Μουντιάλ με...παίχτες που δεν παίζουν στις ομάδες τους!!!!!!
Έχει άστρο λαμπρό που τον οδηγεί τον παππού τον...Ρεχακλή
φωτο:Γρέκι

Διαβάστε περισσότερα...

Ανεκδοτάκι...μεσημεριανό

Μια ξανθιά γυρίζει στο σπίτι μετά τα ψώνια και ακούει περιέργους ήχους προερχόμενους από την κρεββατοκάμαρα.

Πηγαίνει επάνω και βλέπει τον άντρα της γυμνό, ιδρωμένο και λαχανιασμένο πάνω στο κρεββάτι.

Μα τι σου συμβαίνει; τον ρωτάει

Έχω πάθει καρδιακή προσβολή απαντά εκείνος

Η ξανθιά τρέχει κάτω να …
καλέσει ασθενοφόρο, αλλά τη στιγμή που παίρνει το νούμερο, ο γιος της 4 χρονών πάει εκεί και της λέει: Μαμά, μαμά, η θεία Λίτσα κρύβεται γυμνή μέσα στη ντουλάπα σου.

Η ξανθιά κατεβάζει το ακουστικό και τρέχει πάλι πάνω στην κρεββατοκάμαρα.
Ανοίγει την πόρτα της ντουλάπας και φυσικά βρίσκει μέσα γυμνή την αδερφή της.

“Μωρή ηλίθια ” της λέει,
Ο άνδρας μου παθαίνει καρδιακή προσβολή

και συ παίζεις κρυφτό με τα παιδιά!!!!!!!!!!!!!

το διάβασα στον ΑΣΗΜΩΝΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Η μαρτυρία του οδηγού του τάνξ

«Την ηµέρα εκείνη ήµουν υπηρεσία. Στο στρατό είχα δέκα µήνες. Ήµουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισµένων, στο Γουδί. Τότε οι “μαυροσκούφηδες” ήταν σώµα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, µπήκαµε επιφυλακή. “Οι κοµουνιστές καίνε την Αθήνα”, µας έλεγαν κι εµείς τους πιστεύαµε. Θυµάµαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαµε στα κρυφά το σταθµό του Πολυτεχνείου. “Παλιοκουµούνια, θα καλοπεράσετε!” λέγαµε.
Μισή ώρα µετά τα µεσάνυχτα της 16ης Νοεµβρίου η ίλη µου πήρε εντολή να ετοιµαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά µας άρµατα, κάτι γαλλικά ΑΜΧ30. Εγώ ήµουν οδηγός στο πρώτο άρµα που βγήκε στο δρόµο. [Στο ίδιο άρµα βρίσκονταν ο αξιωµατικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάµπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εµβαλωµένος και ο Γιάννης Τίρπας.]
Στη 1.15' το πρωί της 17ης Νοεµβρίου φτάσαµε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαµε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του ΙΚΑ, στη στάση Σόνια, σταµατήσαµε, γιατί ο δρόµος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγµατα, φωτιές και ακινητοποιηµένα λεωφορεία. Με διάφορες µανούβρες αριστερά δεξιά, µπρος πίσω, άνοιξα το δρόµο και προχωρήσαµε. Όταν φτάσαµε στη διασταύρωση της λεωφόρου Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, µας έδωσαν εντολή να σταµατήσουµε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, µείναµε περίπου µία ώρα. Ο κόσµος θυµάµαι ότι µας φώναζε: “Είµαστε αδέρφια, είµαστε αδέρφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα!
Μας είπαν να πάµε κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά όχι µπροστά στην πόρτα. Αυτό κάναµε. Σταµατήσαµε λίγα µέτρα πιο πέρα.
Φτάνοντας µπροστά στην πόρτα έστριψα το άρµα προς το Πολυτεχνείο, µε γυρισµένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυµάµαι ότι σηκώθηκα από τη θέση µου κι εγώ και το άλλο πλήρωµα. Δεκάδες φοιτητές κρέµονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι. Κι εγώ, να σκεφτείς, ότι τους έβλεπα σαν µαµούνια, που ήθελα να τα φάω!
Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρµατος και µου λέει: “Θα µπούµε µέσα, θα ρίξουµε την πύλη. Ετοιµάσου!” Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγµατα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρµατος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα σταµάτησα. Σταµάτησα σκόπιµα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισµα οι φοιτητές, τροµαγµένοι, έφυγαν προς τα πίσω. Αν έµπαινα µε ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτοµα, που εκείνη τη στιγµή ήταν κρεµασµένα στα κάγκελα.
Η καγκελόπορτα έπεσε αµέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθµευµένο το Μερσεντές, το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. Η αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνοµικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα κι εγώ από το άρµα και µπήκα στο χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα µπορούσε όµως και να υπάρχουν νεκροί.
Αστυνοµικοί κυνηγούσαν και χτυπούσαν τους φοιτητές όπου τους έβρισκαν.
Αν δεν ήταν οι λοκατζήδες να τους σταµατήσουν -θυµάµαι ότι πολλές φορές πιάστηκαν στα χέρια µαζί τους-, δεν ξέρω κι εγώ τι θα γινόταν.
Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολλοί χτυπηµένοι, θυµάµαι ότι είδα πολλούς τραυµατίες, ενώ τρεις τέσσερις ήταν σωριασµένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγµή ένας φοιτητής όρµησε καταπάνω µου και µου είπε: “Τι κατάλαβες τώρα που µπήκες;” Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: “Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, µη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγµή... Αν έλεγε µια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήµουν. Ένας φασίστας.Όπως περνούσαν οι φοιτητές, θυµάµαι ότι έριχναν µέσα στο τανκς πακέτα τσιγάρα και ό,τι προµήθειες είχαν µαζί τους. Όταν γυρίσαµε στο Γουδί, το άρµα έµοιαζε µε περίπτερο. Όσο σκέφτοµαι ότι οι φοιτητές µάς έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, µετά απ' όσα τους κάναµε... Δεν µπορώ να το συγχωρέσω αυτό το πράγµα στον εαυτό µου. Σκέφτοµαι τι πήγα κι έκανα!...
Όταν γυρίσαµε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί µού έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόµουν ότι ήµουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι µεγάλο. [...]
Στο µεροκάµατο η ζωή µου άλλαξε 180 µοίρες. Έκανα όποια δουλειά µπορείς να φανταστείς. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν µπορώ να έχω τα ίδια αιτήµατα µε τους εργοδότες. Εµένα, που µου έµαθαν να µισώ τους κοµουνιστές, ψήφισα δύο φορές ΚΚΕ!
Στη δουλειά, πριν από χρόνια, κάποιος άκουσε πώς µε λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση µε τον “πορτάκια”, όπως είπε, του Πολυτεχνείου. “Ξάδερφός µου είναι, µακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο”, απάντησα. Είµαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ είκοσι χρονών. Ο έφεδρος στρατιώτης Α. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι µου δεν ξέρουν ποιος είµαι, ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα µου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά µου δεν το είπα ακόµα.
Ντρέποµαι γι' αυτό που ήµουν, γι' αυτό που έκανα. Στη θέση µου θα µπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήµουν άλλωστε. Δε µε απαλλάσσει όµως αυτό. Μέχρι που µπήκα µέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής µου.
Είχαν µεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόηµα, αλλά θα ήθελα να τους πω µια µεγάλη συγνώµη…»



(πηγή:Βήμα Reportage, 9 Νοεμ. 2003, έρευνα Κώστα Χατζίδη)

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΑΡΑΤΑΤΑ........

Το περιοδικό που είχαν οι φαντάροι στο προσκεφάλι τους την 10ετία του '80
φωτο:Ασημώνης

Διαβάστε περισσότερα...

Μια ομάδα,μια παρέα ,μια ψυχή

Τέτοιες νίκες-ανατροπές,σαν την σημερινή στο Φάληρο με τον Προμηθέα...

χαλυβδώνουν την ομάδα μας και δίνουν τεράστια ψυχολογική ώθηση για την δύσκολη συνέχεια που μας περιμένει.Οι λεβέντες του ΚΡΟΝΟΥ με το ασίγαστο πάθος και την ατσάλινη καρδιά,παρά τις τρομερές αντιξοότητες που συνάντησαν,με αυτογκόλ εις βάρος μας,
γκόλ οφσάιντ,αποβολή του χαλκέντερου Μπαλτσαβιά,βρήκαν το κουράγιο και τα ψυχικά αποθέματα στο β’ημίχρονο και με το μαεστρικό κοουτσάρισμα του νέου προπονητή Θοδωρή Τάμπα,κατάφεραν να υποτάξουν τον Προμηθέα με το εκπληκτικό 4-3 και να αποδείξουν πρώτα απ’όλα στους εαυτούς τους ότι μπορούν όλοι μαζί σαν μια γροθιά να οδηγήσουν τον αγαπημένο μας ΚΡΟΝΟ σε λαμπρά μονοπάτια δόξας και καταξίωσης!!!!
Χίλια ευχαριστώ στα λεβεντόπαιδα από καρδιάς και πάντα επιτυχίες στην ομάδα της παρέας.
Για την ιστορία τα γκόλ της ομάδας πέτυχαν Σκαρλάτος  2τεμάχια,Μπόμπολαςς,Παπαγιάννης και όλα τα παιδιά που αγωνίστηκαν κατέθεσαν την ψυχή τους για την πελώρια νίκη- θρίαμβο
ΥΓ:Η ομάδα έδειξε ότι δεν της λείπει η φυσική κατάσταση και αυτό είναι θεμέλιο έργο του πρώην προπονητή Γιώργου Παρασκευή.

Διαβάστε περισσότερα...

Ευχάριστη...Κυριακή σας εύχομαι

Η Μπρίτζετ Μπάνκς δεν είναι απλώς μία υπέροχη γυναίκα. Είναι και ένα από τα πλέονα νερχόμενα μοντέλα έχοντας ήδη κάνει τις πρώτες τις Guest εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές.

Διαβάστε περισσότερα...

Εμβόλια από αύριο Δευτέρα

Αρχίζουν από αύριο οι...εμβολιασμοί!

Διαβάστε περισσότερα...

Καληνύχτα

Διαβάστε περισσότερα...